Onze trouwe volgers herinneren zich hem vast nog wel. Victor.
Vorig jaar in juli werd hij gevangen, totaal uitgeput, vol vlooien en zijn lichaam zwaar getekend door een hard leven op straat. Al snel werd duidelijk dat Victor geen gezonde kat was. Zijn lijfje droeg ouderdom, aftakeling en ziekte met zich mee. Dat hij niet erg lang meer te gaan had, dat vermoedden we toen al.
Het nieuws dat we vreesden
Vorige week ging zijn opvangpapa opnieuw met hem naar de dierenarts, omdat Victor wat platter leek dan anders. De resultaten bevestigden de vrees: zijn lichaam is op. Slechte nierwaarden, ontstekingen, een vergrote lever, een rug die aftakelt en kanker die zich op meerdere plekken in zijn lichaam heeft genesteld. Medicatie kan wat ondersteunen, maar niets maakt hem nog beter. Victor is niet meer te genezen.
De vraag die we onszelf eerlijk stellen: hadden we hem in juli al moeten laten inslapen? Was dat de logische keuze geweest, kijkend naar zijn lichaam, naar de diagnoses, naar de prognoses?
Misschien wel.
En toch.
Toch breekt hij nog bijna het kot af als hij het niet eens is met zijn accommodatie. Toch waggelt hij rond, doet zijn ding, heeft zijn plek in de groep. Wordt aanvaard door de andere katten. Leeft.
Soms plast hij zijn mand vol. Soms geraakt hij amper de trap op. Soms heeft hij slechte dagen.
Maar soms krijgt hij een liquid snack en dan kijkt hij met zo’n blik. Pure gelukzaligheid. Alsof hij verbaasd is dat iets zo lekker kan zijn.
Als we hem in juli al hadden laten inslapen, had hij dit niet gekend. Geen zachte mand. Geen veiligheid. Geen knuffels. Geen mensen die elke dag opnieuw voor hem kiezen.
Sinds juli heeft Victor niet gewoon bestaan. Hij heeft geleefd. Op zijn tempo. Op zijn manier. Geliefd geleefd.
En die ervaring willen we hem nog zo lang mogelijk gunnen. 🐾
Wil jij ook een zwerfkat zoals Victor een tweede kans geven? Neem contact op met ons of steun ons werk.